تغییر شیوه ها در امر ازدواج لازم است / برای پایداری خانوده ها فرهنگ سازی کنیم

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در print

تعداد بازدید: 50

مدیر قرارگاه فرهنگی – مذهبی شهدای کربلا استان کرمان گفت: فرهنگ سازی نجات بخش است، در کشور ما هیچکس کمربند خود را در خودرو نمی بست از زمانی که مسؤلین ما بصورت جدی وارد شدند و قبض های جریمه بدون گذشت اعمال شد اکنون شاهد فرهنگ سازی مثبت هستیم که هر راننده قبل از سوارشدن کمربند خود را میبندد. در مقوله ازدواج هم باید همین حساسیت ها باشد و سختگیری صورت بگیرد.

طلاق به یک مساله جدی و یک چالش بزرگ برای جامعه و کشور ما تبدیل شده که باید با سرعت بیشتری نسبت به آن چاره اندیشی شود.
برای درک این موضوع کافی است فقط سری به دادگاه ها بزنید و جمعیتی را ببینید که برای اقدام در این زمینه صف کشیده اند.
رصد آمارهای طلاق در کشور خبر از وضعیت نامطلوبی می دهد که از هم پاشیدن زندگی ها فرزندانی را دچار بحران ساخته و روند نامتعادلی را در پیش گرفته است، آسیب هایی که برای سال ها در روح و روان این طفلان معصوم باقی می ماند و برای همیشه کمبود هایی رادرخود احساس خواهندکرد.
اما مشکل از کجاست و راه حل آن چیست؟

یکی از کارشناسان مسائل حقوقی و خانواده که عضو کانون تخصصی حقوقی عدالت آستان قدس رضوی هم هست مشکل را در ازدواج رها شده در کشور می داند.

محمدمهدی خردبخش ازدواج در کشور را به یک قیف تشبیه می کند که اکثرا به سهولت و بدون کوچکترین آموزشی وارد آن می شوند و وقتی به مشکلات و تنگناهای زندگی برخورد کردند، دیگر بیرون آمدن ازآن راحت نیست…

این کارشناس که سالها ست با انواع و اقسام مشکلات و پیچیدگی های روابط زوجین آشناست در تلاش است تا شیوه ازدواج را طوی دیگر رقم بزند و آن را فرهنگ سازی کند تا کمتر شاهد این پدیده منفور در جامعه باشیم.

مدیر قرارگاه فرهنگی – مذهبی شهدای کربلا استان کرمان؛ تحقیق، شناخت رفتاری و اخلاقی زن و مرد از هم؛ آشنایی با مهارت های زندگی و فردی، شرکت در جلسات مشاوره ای و کارگاه های آموزشی را لازمه هر ازدواجی می داند و می گوید: برخی ازکشورها باگذراندن دوره های اجباری و الزامی و اعطای مجوز رسمی برای ازدواج در رشته های همسرداری، خانه داری و فرزندپروری برای هر دختر و پسری که می خواهند ازدواج کنند، را ملزم و ضروری می دانند و تا زمانی که مدرک مهارت های زندگی را دریافت نکنند مجوز ازدواج به آنها داده نخواهد شد.

ما هم باید چنین شیوه هایی و یا راهکارهای دیگر برای آموزش در کشور آغاز کنیم تا پایان امنی را برای زندگی های نوپا شکل دهیم.

وی اضافه می کند: اجباری شدن جلسات مشاوره و شرکت در کارگاه های آموزشی باید قبل از انتخاب همسر در سنین زیر بیست سال برای دختران و پسران گذاشته شود ودر این مورد سختگیری انجام شود.

وی با یک مثال؛ فرهنگ سازی را نجات بخش می داند و می گوید: در کشور ما هیچکس کمربند خود را در خودرو نمی بست از زمانی که مسؤلین ما بصورت جدی وارد شدند و قبض های جریمه بدون گذشت اعمال شد اکنون شاهد فرهنگ سازی مثبت هستیم که هر راننده قبل از سوارشدن کمربند خود را میبندد. در مقوله ازدواج هم باید همین حساسیت ها باشد و سختگیری صورت بگیرد.

وی ورود خیّران، مسئولان و مجموعه های جهادی و مراکز خیریه را در حیطه ازدواج جوانان ،کاری درست اما ناکافی می داند و بیان می کند: بسیاری از خیّران و مجموعه های جهادی ونهادها و ارگانهای ما دغدغه تامین جهیزیه زوج ها جوان را دارند اما می بینیم که همین زوجی که کمک های مردمی را دریافت کرده و به اصطلاح سر زندگی خودش رفته بعد از چند ماه یا چند سال طلاق گرفته، تکلیف این هزینه ای که مردم ویا خیرین کرده اند چه می شود؟
باید به مراکز خیریه، خیّران و مجموعه های جهادی عزیز توصیه کنیم قبل از اینکه دست به اقدامی بزنند، زوج شناسایی شده خود را به سمت کارگاه های آموزشی برده و بدانند این زوج به چه سمت و سویی می روند و اول از نظر زندگی و انتخاب درست همسر و مباحث شناخت همسر آنان را آماده کنند.
همچنین در زمینه مشاوره زوج های جوان ورود جدی داشته باشند و قبل از تامین جهیزیه آن ها رویکرد مناسب پایداری ازدواج را پی بگیرند.

خردبخش توجه به این نکته را از ضروریات بقاء خانواده ها می داند و تاکید می کند: کارگاه های آموزشی، مشاوره خصوصی بین زوج ها و خانواده های آنها، ازدواج را ایمن و دخالت ها را کم می کند.
خانواده ها هم باید آموزش ببینند، برخی از پدر و مادرها مثال یکی از اقلام درون خانه زوج های جوان شده و گاهی ناخواسته و نادانسته آتش به خرمن می اندازند که خاموش کردنش گاهی سخت و گاهی هم محال است، متاسفانه امروزه یکی از بزرگترین دلایل طلاق در جامعه ما دخالت والدین در زندگی فرزندان خود می باشد.
ودوره های توجیهی برای خانواده ها لازم و ضروری است و باید برای آن اقدام کنیم.

وی آسیب شناسی را در درجه اول هر اقدامی معرفی می کند و ادامه می دهد: متولی مشاوره در بحث ازدواج سازمان بهزیستی است و برخی از نهادها، ارگان های دولتی و خصوصی بصورت جزیره ای و پراکنده وارد عمل شده اند و تعداد زیادی مجموعه در حوزه مشاوره ازدواج و خانواده فعالیت دارند ولی هنوز نتوانستیم آمار طلاق را پایین بیاوریم که جای تأمل و فکر دارد و
این موضوع باید بررسی و آسیب شناسی شود.

این فعال فرهنگی با طرح سوالی از خانواده ها که چقدر پسران و دختران خود را آماده ازدواج کرده اند؟ ابراز داشت: خانواده ها باید بدانند آماده کردن جوانان برای ازدواج، آموزش آن ها، شکل دادن اخلاق، رفتار و ارتباط گیری آن ها بسیار مهم تر از مسائل دیگر از جمله جهیزیه و تامین آن است که گاهی از کودکی فرزندان بفکر آن هستند؛ متاسفانه اکنون تامین جهیزیه مورد توجه جدی قرار گرفته و از بحث اصلی و اساسی دور شده ایم!

خردبخش با تاکید بر اینکه مشاوران ما باید گاهی سری به دادگاه های خانواده‌ بزنند و در جریان برخی پرونده ها قرارگیرند که بتوانند در کارگاه های آموزشی و جلسات مشاوره بصورت تجربی هم نکاتی را به زوجهای جوان متذکر شوند و خیلی شفاف و واضح صحبت کنند.

وی در پایان گفت: انجمن حقوقی قرارگاه فرهنگی مذهبی شهدای کربلا استان کرمان با همکاری کانون تخصصی حقوقی عدالت آستان قدس رضوی آمادگی خود را جهت جلسات مشاوره، برگزاری دوره های مختلف آموزش در زمینه های ازدواج و خانواده و حل اختلافات خانوادگی در جهت تحول در امر ازدواج اعلام می‌کند و از همه کارشناسان، وکلاء، کارکنان و قضات باتجربه و مشاوران جهت همکاری دعوت بعمل می آورد.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید